ਅੰਤਿ ਹੋਵੈ ਵੈਰ ਵਿਰੋਧੁ ਕੋ ਸਕੈ ਨ ਛਡਾਇਆ ॥
ant hōvai vair virōdh kō sakai n shadāiā .
In the end, hatred and conflict well up, and no one can save him.
ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਧ੍ਰਿਗੁ ਮੋਹੁ ਜਿਤੁ ਲਗਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੩੨॥
nānak vin nāvai dhrig mōh jit lag dukh pāiā .32.
O Nanak, without the Name, those loving attachments are cursed; engrossed in them, he suffers in pain. ||32||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salōk mah 3 .
Shalok, Third Mehl:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਸਭ ਭੁਖ ਜਾਇ ॥
guramukh anmrit nām hai jit khādhai sabh bhukh jāi .
The Guru's Word is the Ambrosial Nectar of the Naam. Eating it, all hunger departs.
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
trisanā mūl n hōvaī nām vasai man āi .
There is no thirst or desire at all, when the Naam comes to dwell in the mind.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਿ ਹੋਰੁ ਖਾਣਾ ਤਿਤੁ ਰੋਗੁ ਲਗੈ ਤਨਿ ਧਾਇ ॥
bin nāvai j hōr khānā tit rōg lagai tan dhāi .
Eating anything other than the Name, disease runs to afflict the body.
ਨਾਨਕ ਰਸ ਕਸ ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਣਾ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥
nānak ras kas sabad salāhanā āpē laē milāi .1.
O Nanak, whoever takes the Praise of the Shabad as his spices and flavors - the Lord unites him in His Union. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 .
Third Mehl:
ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜੀਉ ਸਬਦੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਸਹ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥
jīā andar jīu sabad hai jit sah mēlāvā hōi .
The life within all living beings is the Word of the Shabad. Through it, we meet our Husband Lord.
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗਿ ਆਨ੍ਹੇਰੁ ਹੈ ਸਬਦੇ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥
bin sabadai jag ānhēr hai sabadē paragat hōi .
Without the Shabad, the world is in darkness. Through the Shabad, it is enlightened.
ਪੰਡਿਤ ਮੋਨੀ ਪੜਿ ਪੜਿ ਥਕੇ ਭੇਖ ਥਕੇ ਤਨੁ ਧੋਇ ॥
pandit mōnī par par thakē bhēkh thakē tan dhōi .
The Pandits, the religious scholars, and the silent sages read and write until they are weary. The religious fanatics are tired of washing their bodies.
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਦੁਖੀਏ ਚਲੇ ਰੋਇ ॥
bin sabadai kinai n pāiō dukhīē chalē rōi .
Without the Shabad, no one attains the Lord; the miserable depart weeping and wailing.
ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥
nānak nadarī pāīai karam parāpat hōi .2.
O Nanak, by His Glance of Grace, the Merciful Lord is attained. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurī .
Pauree:
ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਖੈ ਅਤਿ ਨੇਹੁ ਬਹਿ ਮੰਦੁ ਪਕਾਇਆ ॥
isatrī purakhai at nēh bah mand pakāiā .
The husband and wife are very much in love; sitting together, they make evil plans.
ਦਿਸਦਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਚਲਸੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਆ ॥
disadā sabh kish chalasī mērē prabh bhāiā .
All that is seen shall pass away. This is the Will of my God.
ਕਿਉ ਰਹੀਐ ਥਿਰੁ ਜਗਿ ਕੋ ਕਢਹੁ ਉਪਾਇਆ ॥
kiu rahīai thir jag kō kadhah upāiā .
How can anyone remain in this world forever? Some may try to devise a plan.
ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਚਾਕਰੀ ਥਿਰੁ ਕੰਧੁ ਸਬਾਇਆ ॥
gur pūrē kī chākarī thir kandh sabāiā .
Working for the Perfect Guru, the wall becomes permanent and stable.
ਨਾਨਕ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੩੩॥
nānak bakhas milāian har nām samāiā .33.
O Nanak, the Lord forgives them, and merges them into Himself; they are absorbed in the Lord's Name. ||33||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salōk mah 3 .
Shalok, Third Mehl:
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਗੁਰ ਕਾ ਭਉ ਹੇਤੁ ਅਪਾਰੁ ॥
māiā mōh visāriā gur kā bhau hēt apār .
Attached to Maya, the mortal forgets the Fear of God and Guru, and love for the Infinite Lord.
ਲੋਭਿ ਲਹਰਿ ਸੁਧਿ ਮਤਿ ਗਈ ਸਚਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥
lōbh lahar sudh mat gaī sach n lagai piār .
The waves of greed take away his wisdom and understanding, and he does not embrace love for the True Lord.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨਾ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਦਰਗਹ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
guramukh jinā sabad man vasai daragah mōkh duār .
The Word of the Shabad abides in the mind of the Gurmukhs, who find the Gate of Salvation.
ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਆਪੇ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥੧॥
nānak āpē mēl laē āpē bakhasanahār .1.
O Nanak, the Lord Himself forgives them, and unites them in Union with Himself. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mah 4 .
Fourth Mehl:
ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਬਿਨੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਣਾ ਵਿਸਰੇ ਸਰੈ ਨ ਬਿੰਦ ॥
nānak jis bin gharī n jīvanā visarē sarai n bind .
O Nanak, without Him, we could not live for a moment. Forgetting Him, we could not succeed for an instant.
ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਕਿਉ ਮਨ ਰੂਸੀਐ ਜਿਸਹਿ ਹਮਾਰੀ ਚਿੰਦ ॥੨॥
tis siu kiu man rūsīai jisah hamārī chind .2.
O mortal, how can you be angry with the One who cares for you? ||2||
ਮਃ ੪ ॥
mah 4 .
Fourth Mehl:
ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ਝਿਮਝਿਮਾ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥
sāvan āiā jhimajhimā har guramukh nām dhiāi .
The rainy season of Saawan has come. The Gurmukh meditates on the Lord's Name.
ਦੁਖ ਭੁਖ ਕਾੜਾ ਸਭੁ ਚੁਕਾਇਸੀ ਮੀਹੁ ਵੁਠਾ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥
dukh bhukh kārā sabh chukāisī mīh vuthā shahabar lāi .
All pain, hunger and misfortune end, when the rain falls in torrents.
ਸਭ ਧਰਤਿ ਭਈ ਹਰੀਆਵਲੀ ਅੰਨੁ ਜੰਮਿਆ ਬੋਹਲ ਲਾਇ ॥
sabh dharat bhaī harīāvalī ann janmiā bōhal lāi .
The entire earth is rejuvenated, and the grain grows in abundance.
ਹਰਿ ਅਚਿੰਤੁ ਬੁਲਾਵੈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਆਪੇ ਪਾਵੈ ਥਾਇ ॥
har achint bulāvai kripā kar har āpē pāvai thāi .
The Carefree Lord, by His Grace, summons that mortal whom the Lord Himself approves.
ਹਰਿ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸੰਤ ਜਨਹੁ ਜੁ ਅੰਤੇ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥
har tisah dhiāvah sant janah j antē laē shadāi .
So meditate on the Lord, O Saints; He shall save you in the end.
ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਭਗਤਿ ਅਨੰਦੁ ਹੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
har kīrat bhagat anand hai sadā sukh vasai man āi .
The Kirtan of the Lord's Praises and devotion to Him is bliss; peace shall come to dwell in the mind.
ਜਿਨ੍ਹਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨਾ ਦੁਖ ਭੁਖ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥
jinhā guramukh nām arādhiā tinā dukh bhukh lah jāi .
Those Gurmukhs who worship the Naam, the Name of the Lord - their pain and hunger departs.
ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਗਾਇ ਗੁਣ ਹਰਿ ਦਰਸਨੁ ਦੇਹੁ ਸੁਭਾਇ ॥੩॥
jan nānak tripatai gāi gun har darasan dēh subhāi .3.
Servant Nanak is satisfied, singing the Glorious Praises of the Lord. Please embellish him with the Blessed Vision of Your Darshan. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
paurī .
Pauree:
ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਦਾਤਿ ਨਿਤ ਦੇਵੈ ਚੜੈ ਸਵਾਈਆ ॥
gur pūrē kī dāt nit dēvai charai savāīā .
The Perfect Guru bestows His gifts, which increase day by day.
ਤੁਸਿ ਦੇਵੈ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਨ ਛਪੈ ਛਪਾਈਆ ॥
tus dēvai āp daiāl n shapai shapāīā .
The Merciful Lord Himself bestows them; they cannot be concealed by concealment.
ਹਿਰਦੈ ਕਵਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਉਨਮਨਿ ਲਿਵ ਲਾਈਆ ॥
hiradai kaval pragās unaman liv lāīā .
The heart-lotus blossoms forth, and the mortal is lovingly absorbed in the state of supreme bliss.
ਜੇ ਕੋ ਕਰੇ ਉਸ ਦੀ ਰੀਸ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ਪਾਈਆ ॥
jē kō karē us dī rīs sir shāī pāīā .
If anyone tries to challenge him, the Lord throws dust on his head.
ਨਾਨਕ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕਈ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈਆ ॥੩੪॥
nānak apar kōi n sakaī pūrē satigur kī vadiāīā .34.
O Nanak, no one can equal the glory of the Perfect True Guru. ||34||