ਅਨਦਿਨੁ ਸਹਸਾ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥
anadin sahasā kadē n chūkai bin sabadai dukh pāē .
Night and day, his doubts never stop; without the Word of the Shabad, he suffers in pain.
ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਅੰਤਰਿ ਸਬਲਾ ਨਿਤ ਧੰਧਾ ਕਰਤ ਵਿਹਾਏ ॥
kām krōdh lōbh antar sabalā nit dhandhā karat vihāē .
Sexual desire, anger and greed are so powerful within him; he passes his life constantly entangled in worldly affairs.
ਚਰਣ ਕਰ ਦੇਖਤ ਸੁਣਿ ਥਕੇ ਦਿਹ ਮੁਕੇ ਨੇੜੈ ਆਏ ॥
charan kar dēkhat sun thakē dih mukē nērai āē .
His feet, hands, eyes and ears are exhausted; his days are numbered, and his death is immanent.
ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਨ ਲਗੋ ਮੀਠਾ ਜਿਤੁ ਨਾਮਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਏ ॥
sachā nām n lagō mīthā jit nām nav nidh pāē .
The True Name does not seem sweet to him - the Name by which the nine treasures are obtained.
ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਮਰੈ ਫੁਨਿ ਜੀਵੈ ਤਾਂ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਏ ॥
jīvat marai marai phun jīvai tānh mōkhantar pāē .
But if he remains dead while yet alive, then by so dying, he truly lives; thus, he attains liberation.
ਧੁਰਿ ਕਰਮੁ ਨ ਪਾਇਓ ਪਰਾਣੀ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਆ ਪਾਏ ॥
dhur karam n pāiō parānī vin karamā kiā pāē .
But if he is not blessed with such pre-ordained karma, then without this karma, what can he obtain?
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਮੂੜੇ ਗਤਿ ਮਤਿ ਸਬਦੇ ਪਾਏ ॥
gur kā sabad samāl tū mūrē gat mat sabadē pāē .
Meditate in remembrance on the Word of the Guru's Shabad, you fool; through the Shabad, you shall obtain salvation and wisdom.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਦ ਹੀ ਪਾਏ ਜਾਂ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੨॥
nānak satigur tad hī pāē jānh vichah āp gavāē .2.
O Nanak, he alone finds the True Guru, who eliminates self-conceit from within. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurī .
Pauree:
ਜਿਸ ਦੈ ਚਿਤਿ ਵਸਿਆ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤਿਸ ਨੋ ਕਿਉ ਅੰਦੇਸਾ ਕਿਸੈ ਗਲੈ ਦਾ ਲੋੜੀਐ ॥
jis dai chit vasiā mērā suāmī tis nō kiu andēsā kisai galai dā lōrīai .
One whose consciousness is filled with my Lord Master - why should he feel anxious about anything?
ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਭਨਾ ਗਲਾ ਕਾ ਤਿਸ ਨੋ ਧਿਆਇਦਿਆ ਕਿਵ ਨਿਮਖ ਘੜੀ ਮੁਹੁ ਮੋੜੀਐ ॥
har sukhadātā sabhanā galā kā tis nō dhiāidiā kiv nimakh gharī muh mōrīai .
The Lord is the Giver of Peace, the Lord of all things; why would we turn our faces away from His meditation, even for a moment, or an instant?
ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਤਿਸ ਨੋ ਸਰਬ ਕਲਿਆਣ ਹੋਏ ਨਿਤ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਜਾਇ ਬਹੀਐ ਮੁਹੁ ਜੋੜੀਐ ॥
jin har dhiāiā tis nō sarab kaliān hōē nit sant janā kī sangat jāi bahīai muh jōrīai .
One who meditates on the Lord obtains all pleasures and comforts; let us go each and every day, to sit in the Saints' Society.
ਸਭਿ ਦੁਖ ਭੁਖ ਰੋਗ ਗਏ ਹਰਿ ਸੇਵਕ ਕੇ ਸਭਿ ਜਨ ਕੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜੀਐ ॥
sabh dukh bhukh rōg gaē har sēvak kē sabh jan kē bandhan tōrīai .
All the pain, hunger, and disease of the Lord's servant are eradicated; the bonds of the humble beings are torn away.
ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹੋਆ ਹਰਿ ਭਗਤੁ ਹਰਿ ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੈ ਮੁਹਿ ਡਿਠੈ ਜਗਤੁ ਤਰਿਆ ਸਭੁ ਲੋੜੀਐ ॥੪॥
har kirapā tē hōā har bhagat har bhagat janā kai muh dithai jagat tariā sabh lōrīai .4.
By the Lord's Grace, one becomes the Lord's devotee; beholding the face of the Lord's humble devotee, the whole world is saved and carried across. ||4||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salōk mah 3 .
Shalok, Third Mehl:
ਸਾ ਰਸਨਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਸੁਆਉ ਨ ਪਾਇਆ ॥
sā rasanā jal jāu jin har kā suāu n pāiā .
Let that tongue, which has not tasted the Name of the Lord, be burnt.
ਨਾਨਕ ਰਸਨਾ ਸਬਦਿ ਰਸਾਇ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥੧॥
nānak rasanā sabad rasāi jin har har mann vasāiā .1.
O Nanak, one whose mind is filled with the Name of the Lord, Har, Har - his tongue savors the Word of the Shabad. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 .
Third Mehl:
ਸਾ ਰਸਨਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥
sā rasanā jal jāu jin har kā nāu visāriā .
Let that tongue, which has forgotten the Name of the Lord, be burnt.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਜਪੈ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿਆ ॥੨॥
nānak guramukh rasanā har japai har kai nāi piāriā .2.
O Nanak, the tongue of the Gurmukh chants the Lord's Name, and loves the Name of the Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurī .
Pauree:
ਹਰਿ ਆਪੇ ਠਾਕੁਰੁ ਸੇਵਕੁ ਭਗਤੁ ਹਰਿ ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ॥
har āpē thākur sēvak bhagat har āpē karē karāē .
The Lord Himself is the Master, the servant and the devotee; the Lord Himself is the Cause of causes.
ਹਰਿ ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਵਿਗਸੈ ਆਪੇ ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਲਾਏ ॥
har āpē vēkhai vigasai āpē jit bhāvai tit lāē .
The Lord Himself beholds, and He Himself rejoices. As He wills, so does He enjoin us.
ਹਰਿ ਇਕਨਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ਆਪੇ ਹਰਿ ਇਕਨਾ ਉਝੜਿ ਪਾਏ ॥
har ikanā mārag pāē āpē har ikanā ujhar pāē .
The Lord places some on the Path, and the Lord leads others into the wilderness.
ਹਰਿ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਤਪਾਵਸੁ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਚਲਤ ਸਬਾਏ ॥
har sachā sāhib sach tapāvas kar vēkhai chalat sabāē .
The Lord is the True Master; True is His justice. He arranges and beholds all His plays.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਹੈ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੫॥
gur parasād kahai jan nānak har sachē kē gun gāē .5.
By Guru's Grace, servant Nanak speaks and sings the Glorious Praises of the True Lord. ||5||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salōk mah 3 .
Shalok, Third Mehl:
ਦਰਵੇਸੀ ਕੋ ਜਾਣਸੀ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਦਰਵੇਸੁ ॥
daravēsī kō jānasī viralā kō daravēs .
How rare is the dervish, the Saintly renunciate, who understands renunciation.
ਜੇ ਘਰਿ ਘਰਿ ਹੰਢੈ ਮੰਗਦਾ ਧਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧਿਗੁ ਵੇਸੁ ॥
jē ghar ghar handhai mangadā dhig jīvan dhig vēs .
Cursed is the life, and cursed are the clothes, of one who wanders around, begging from door to door.
ਜੇ ਆਸਾ ਅੰਦੇਸਾ ਤਜਿ ਰਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਿਖਿਆ ਨਾਉ ॥
jē āsā andēsā taj rahai guramukh bhikhiā nāu .
But, if he abandons hope and anxiety, and as Gurmukh receives the Name as his charity,
ਤਿਸ ਕੇ ਚਰਨ ਪਖਾਲੀਅਹਿ ਨਾਨਕ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੧॥
tis kē charan pakhālīah nānak hau balihārai jāu .1.
then Nanak washes his feet, and is a sacrifice to him. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 .
Third Mehl:
ਨਾਨਕ ਤਰਵਰੁ ਏਕੁ ਫਲੁ ਦੁਇ ਪੰਖੇਰੂ ਆਹਿ ॥
nānak taravar ēk phal dui pankhērū āh .
O Nanak, the tree has one fruit, but two birds are perched upon it.
ਆਵਤ ਜਾਤ ਨ ਦੀਸਹੀ ਨਾ ਪਰ ਪੰਖੀ ਤਾਹਿ ॥
āvat jāt n dīsahī nā par pankhī tāh .
They are not seen coming or going; these birds have no wings.
ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਰਸ ਭੋਗਿਆ ਸਬਦਿ ਰਹੈ ਨਿਰਬਾਣੁ ॥
bah rangī ras bhōgiā sabad rahai nirabān .
One enjoys so many pleasures, while the other, through the Word of the Shabad, remains in Nirvaanaa.
ਹਰਿ ਰਸਿ ਫਲਿ ਰਾਤੇ ਨਾਨਕਾ ਕਰਮਿ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥
har ras phal rātē nānakā karam sachā nīsān .2.
Imbued with the subtle essence of the fruit of the Lord's Name, O Nanak, the soul bears the True Insignia of God's Grace. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurī .
Pauree:
ਆਪੇ ਧਰਤੀ ਆਪੇ ਹੈ ਰਾਹਕੁ ਆਪਿ ਜੰਮਾਇ ਪੀਸਾਵੈ ॥
āpē dharatī āpē hai rāhak āp janmāi pīsāvai .
He Himself is the field, and He Himself is the farmer. He Himself grows and grinds the corn.
ਆਪਿ ਪਕਾਵੈ ਆਪਿ ਭਾਂਡੇ ਦੇਇ ਪਰੋਸੈ ਆਪੇ ਹੀ ਬਹਿ ਖਾਵੈ ॥
āp pakāvai āp bhānhdē dēi parōsai āpē hī bah khāvai .
He Himself cooks it, He Himself puts the food in the dishes, and He Himself sits down to eat.