ਧਿਗੁ ਤਿਨ੍ਹਾ ਦਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿਨਾ ਵਿਡਾਣੀ ਆਸ ॥੨੧॥
dhig tinhā dā jīviā jinā vidānī ās .21.
Cursed are the lives of those who place their hopes in others. ||21||
ਫਰੀਦਾ ਜੇ ਮੈ ਹੋਦਾ ਵਾਰਿਆ ਮਿਤਾ ਆਇੜਿਆਂ ॥
pharīdā jē mai hōdā vāriā mitā āiriānh .
Fareed, if I had been there when my friend came, I would have made myself a sacrifice to him.
ਹੇੜਾ ਜਲੈ ਮਜੀਠ ਜਿਉ ਉਪਰਿ ਅੰਗਾਰਾ ॥੨੨॥
hērā jalai majīth jiu upar angārā .22.
Now my flesh is burning red on the hot coals. ||22||
ਫਰੀਦਾ ਲੋੜੈ ਦਾਖ ਬਿਜਉਰੀਆਂ ਕਿਕਰਿ ਬੀਜੈ ਜਟੁ ॥
pharīdā lōrai dākh bijaurīānh kikar bījai jat .
Fareed, the farmer plants acacia trees, and wishes for grapes.
ਹੰਢੈ ਉਂਨ ਕਤਾਇਦਾ ਪੈਧਾ ਲੋੜੈ ਪਟੁ ॥੨੩॥
handhai unhn katāidā paidhā lōrai pat .23.
He is spinning wool, but he wishes to wear silk. ||23||
ਫਰੀਦਾ ਗਲੀਏ ਚਿਕੜੁ ਦੂਰਿ ਘਰੁ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੇ ਨੇਹੁ ॥
pharīdā galīē chikar dūr ghar nāl piārē nēh .
Fareed, the path is muddy, and the house of my Beloved is so far away.
ਚਲਾ ਤ ਭਿਜੈ ਕੰਬਲੀ ਰਹਾਂ ਤ ਤੁਟੈ ਨੇਹੁ ॥੨੪॥
chalā t bhijai kanbalī rahānh t tutai nēh .24.
If I go out, my blanket will get soaked, but if I remain at home, then my heart will be broken. ||24||
ਭਿਜਉ ਸਿਜਉ ਕੰਬਲੀ ਅਲਹ ਵਰਸਉ ਮੇਹੁ ॥
bhijau sijau kanbalī alah varasau mēh .
My blanket is soaked, drenched with the downpour of the Lord's Rain.
ਜਾਇ ਮਿਲਾ ਤਿਨਾ ਸਜਣਾ ਤੁਟਉ ਨਾਹੀ ਨੇਹੁ ॥੨੫॥
jāi milā tinā sajanā tutau nāhī nēh .25.
I am going out to meet my Friend, so that my heart will not be broken. ||25||
ਫਰੀਦਾ ਮੈ ਭੋਲਾਵਾ ਪਗ ਦਾ ਮਤੁ ਮੈਲੀ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥
pharīdā mai bhōlāvā pag dā mat mailī hōi jāi .
Fareed, I was worried that my turban might become dirty.
ਗਹਿਲਾ ਰੂਹੁ ਨ ਜਾਣਈ ਸਿਰੁ ਭੀ ਮਿਟੀ ਖਾਇ ॥੨੬॥
gahilā rūh n jānaī sir bhī mitī khāi .26.
My thoughtless self did not realize that one day, dust will consume my head as well. ||26||
ਫਰੀਦਾ ਸਕਰ ਖੰਡੁ ਨਿਵਾਤ ਗੁੜੁ ਮਾਖਿਓੁ ਮਾਂਝਾ ਦੁਧੁ ॥
pharīdā sakar khand nivāt gur mākhiō mānhjhā dudh .
Fareed: sugar cane, candy, sugar, molasses, honey and buffalo's milk
ਸਭੇ ਵਸਤੂ ਮਿਠੀਆਂ ਰਬ ਨ ਪੁਜਨਿ ਤੁਧੁ ॥੨੭॥
sabhē vasatū mithīānh rab n pujan tudh .27.
- all these things are sweet, but they are not equal to You. ||27||
ਫਰੀਦਾ ਰੋਟੀ ਮੇਰੀ ਕਾਠ ਕੀ ਲਾਵਣੁ ਮੇਰੀ ਭੁਖ ॥
pharīdā rōtī mērī kāth kī lāvan mērī bhukh .
Fareed, my bread is made of wood, and hunger is my appetizer.
ਜਿਨਾ ਖਾਧੀ ਚੋਪੜੀ ਘਣੇ ਸਹਨਿਗੇ ਦੁਖ ॥੨੮॥
jinā khādhī chōparī ghanē sahanigē dukh .28.
Those who eat buttered bread, will suffer in terrible pain. ||28||
ਰੁਖੀ ਸੁਖੀ ਖਾਇ ਕੈ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪੀਉ ॥
rukhī sukhī khāi kai thandhā pānī pīu .
Eat dry bread, and drink cold water.
ਫਰੀਦਾ ਦੇਖਿ ਪਰਾਈ ਚੋਪੜੀ ਨਾ ਤਰਸਾਏ ਜੀਉ ॥੨੯॥
pharīdā dēkh parāī chōparī nā tarasāē jīu .29.
Fareed, if you see someone else's buttered bread, do not envy him for it. ||29||
ਅਜੁ ਨ ਸੁਤੀ ਕੰਤ ਸਿਉ ਅੰਗੁ ਮੁੜੇ ਮੁੜਿ ਜਾਇ ॥
aj n sutī kant siu ang murē mur jāi .
This night, I did not sleep with my Husband Lord, and now my body is suffering in pain.
ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਡੋਹਾਗਣੀ ਤੁਮ ਕਿਉ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥੩੦॥
jāi pushah dōhāganī tum kiu rain vihāi .30.
Go and ask the deserted bride, how she passes her night. ||30||
ਸਾਹੁਰੈ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹੈ ਪੇਈਐ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥
sāhurai dhōī nā lahai pēīai nāhī thāu .
She finds no place of rest in her father-in-law's home, and no place in her parents' home either.
ਪਿਰੁ ਵਾਤੜੀ ਨ ਪੁਛਈ ਧਨ ਸੋਹਾਗਣਿ ਨਾਉ ॥੩੧॥
pir vātarī n pushaī dhan sōhāgan nāu .31.
Her Husband Lord does not care for her; what sort of a blessed, happy soul-bride is she? ||31||
ਸਾਹੁਰੈ ਪੇਈਐ ਕੰਤ ਕੀ ਕੰਤੁ ਅਗੰਮੁ ਅਥਾਹੁ ॥
sāhurai pēīai kant kī kant aganm athāh .
In her father-in-law's home hereafter, and in her parents' home in this world, she belongs to her Husband Lord. Her Husband is Inaccessible and Unfathomable.
ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜੁ ਭਾਵੈ ਬੇਪਰਵਾਹ ॥੩੨॥
nānak sō sōhāganī j bhāvai bēparavāh .32.
O Nanak, she is the happy soul-bride, who is pleasing to her Carefree Lord. ||32||
ਨਾਤੀ ਧੋਤੀ ਸੰਬਹੀ ਸੁਤੀ ਆਇ ਨਚਿੰਦੁ ॥
nātī dhōtī sanbahī sutī āi nachind .
Bathing, washing and decorating herself, she comes and sleeps without anxiety.
ਫਰੀਦਾ ਰਹੀ ਸੁ ਬੇੜੀ ਹਿੰਙੁ ਦੀ ਗਈ ਕਥੂਰੀ ਗੰਧੁ ॥੩੩॥
pharīdā rahī s bērī hinn dī gaī kathūrī gandh .33.
Fareed, she still smells like asafoetida; the fragrance of musk is gone. ||33||
ਜੋਬਨ ਜਾਂਦੇ ਨਾ ਡਰਾਂ ਜੇ ਸਹ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਜਾਇ ॥
jōban jānhdē nā darānh jē sah prīt n jāi .
I am not afraid of losing my youth, as long as I do not lose the Love of my Husband Lord.
ਫਰੀਦਾ ਕਿਤੀਂ ਜੋਬਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਿਨੁ ਸੁਕਿ ਗਏ ਕੁਮਲਾਇ ॥੩੪॥
pharīdā kitīnh jōban prīt bin suk gaē kumalāi .34.
Fareed, so many youths, without His Love, have dried up and withered away. ||34||
ਫਰੀਦਾ ਚਿੰਤ ਖਟੋਲਾ ਵਾਣੁ ਦੁਖੁ ਬਿਰਹਿ ਵਿਛਾਵਣ ਲੇਫੁ ॥
pharīdā chint khatōlā vān dukh birah vishāvan lēph .
Fareed, anxiety is my bed, pain is my mattress, and the pain of separation is my blanket and quilt.
ਏਹੁ ਹਮਾਰਾ ਜੀਵਣਾ ਤੂ ਸਾਹਿਬ ਸਚੇ ਵੇਖੁ ॥੩੫॥
ēh hamārā jīvanā tū sāhib sachē vēkh .35.
Behold, this is my life, O my True Lord and Master. ||35||
ਬਿਰਹਾ ਬਿਰਹਾ ਆਖੀਐ ਬਿਰਹਾ ਤੂ ਸੁਲਤਾਨੁ ॥
birahā birahā ākhīai birahā tū sulatān .
Many talk of the pain and suffering of separation; O pain, you are the ruler of all.
ਫਰੀਦਾ ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਬਿਰਹੁ ਨ ਊਪਜੈ ਸੋ ਤਨੁ ਜਾਣੁ ਮਸਾਨੁ ॥੩੬॥
pharīdā jit tan birah n ūpajai sō tan jān masān .36.
Fareed, that body, within which love of the Lord does not well up - look upon that body as a cremation ground. ||36||
ਫਰੀਦਾ ਏ ਵਿਸੁ ਗੰਦਲਾ ਧਰੀਆਂ ਖੰਡੁ ਲਿਵਾੜਿ ॥
pharīdā ē vis gandalā dharīānh khand livār .
Fareed, these are poisonous sprouts coated with sugar.
ਇਕਿ ਰਾਹੇਦੇ ਰਹਿ ਗਏ ਇਕਿ ਰਾਧੀ ਗਏ ਉਜਾੜਿ ॥੩੭॥
ik rāhēdē rah gaē ik rādhī gaē ujār .37.
Some die planting them, and some are ruined, harvesting and enjoying them. ||37||
ਫਰੀਦਾ ਚਾਰਿ ਗਵਾਇਆ ਹੰਢਿ ਕੈ ਚਾਰਿ ਗਵਾਇਆ ਸੰਮਿ ॥
pharīdā chār gavāiā handh kai chār gavāiā sanm .
Fareed, the hours of the day are lost wandering around, and the hours of the night are lost in sleep.
ਲੇਖਾ ਰਬੁ ਮੰਗੇਸੀਆ ਤੂ ਆਂਹੋ ਕੇਰ੍ਹੇ ਕੰਮਿ ॥੩੮॥
lēkhā rab mangēsīā tū ānhhō kērhē kanm .38.
God will call for your account, and ask you why you came into this world. ||38||
ਫਰੀਦਾ ਦਰਿ ਦਰਵਾਜੈ ਜਾਇ ਕੈ ਕਿਉ ਡਿਠੋ ਘੜੀਆਲੁ ॥
pharīdā dar daravājai jāi kai kiu dithō gharīāl .
Fareed, you have gone to the Lord's Door. Have you seen the gong there?
ਏਹੁ ਨਿਦੋਸਾਂ ਮਾਰੀਐ ਹਮ ਦੋਸਾਂ ਦਾ ਕਿਆ ਹਾਲੁ ॥੩੯॥
ēh nidōsānh mārīai ham dōsānh dā kiā hāl .39.
This blameless object is being beaten - imagine what is in store for us sinners! ||39||
ਘੜੀਏ ਘੜੀਏ ਮਾਰੀਐ ਪਹਰੀ ਲਹੈ ਸਜਾਇ ॥
gharīē gharīē mārīai paharī lahai sajāi .
Each and every hour, it is beaten; it is punished every day.
ਸੋ ਹੇੜਾ ਘੜੀਆਲ ਜਿਉ ਡੁਖੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥੪੦॥
sō hērā gharīāl jiu dukhī rain vihāi .40.
This beautiful body is like the gong; it passes the night in pain. ||40||