ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ॥
malār mahalā 3 .
Malaar, Third Mehl:
ਗਣ ਗੰਧਰਬ ਨਾਮੇ ਸਭਿ ਉਧਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥
gan gandharab nāmē sabh udharē gur kā sabad vīchār .
All the heavenly heralds and celestial singers are saved through the Naam, the Name of the Lord.
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਦ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥
haumai mār sad mann vasāiā har rākhiā ur dhār .
They contemplate the Word of the Guru's Shabad. Subduing their ego, the Name abides in their minds; they keep the Lord enshrined in their hearts.
ਜਿਸਹਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥
jisah bujhāē sōī būjhai jis nō āpē laē milāi .
He alone understands, whom the Lord causes to understand; the Lord unites him with Himself.
ਅਨਦਿਨੁ ਬਾਣੀ ਸਬਦੇ ਗਾਂਵੈ ਸਾਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥
anadin bānī sabadē gānhvai sāch rahai liv lāi .1.
Night and day, he sings the Word of the Shabad and the Guru's Bani; he remains lovingly attuned to the True Lord. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਮ੍ਹਾਲਿ ॥
man mērē khin khin nām samhāl .
O my mind, each and every moment, dwell on the Naam.
ਗੁਰ ਕੀ ਦਾਤਿ ਸਬਦ ਸੁਖੁ ਅੰਤਰਿ ਸਦਾ ਨਿਬਹੈ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gur kī dāt sabad sukh antar sadā nibahai tērai nāl .1. rahāu .
The Shabad is the Guru's Gift. It shall bring you lasting peace deep within; it shall always stand by you. ||1||Pause||
ਮਨਮੁਖ ਪਾਖੰਡੁ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥
manamukh pākhand kadē n chūkai dūjai bhāi dukh pāē .
The self-willed manmukhs never give up their hypocrisy; in the love of duality, they suffer in pain.
ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਬਿਖਿਆ ਮਨਿ ਰਾਤੇ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥
nām visār bikhiā man rātē birathā janam gavāē .
Forgetting the Naam, their minds are imbued with corruption. They waste away their lives uselessly.
ਇਹ ਵੇਲਾ ਫਿਰਿ ਹਥਿ ਨ ਆਵੈ ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਪਛੁਤਾਏ ॥
ih vēlā phir hath n āvai anadin sadā pashutāē .
This opportunity shall not come into their hands again; night and day, they shall always regret and repent.
ਮਰਿ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਕਦੇ ਨ ਬੂਝੈ ਵਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥੨॥
mar mar janamai kadē n būjhai visatā māh samāē .2.
They die and die again and again, only to be reborn, but they never understand. They rot away in manure. ||2||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਧਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥
guramukh nām ratē sē udharē gur kā sabad vīchār .
The Gurmukhs are imbued with the Naam, and are saved; they contemplate the Word of the Guru's Shabad.
ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥
jīvan mukat har nām dhiāiā har rākhiā ur dhār .
Meditating on the Name of the Lord, they are Jivan-mukta, liberated while yet alive. They enshrine the Lord within their hearts.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਮਤਿ ਊਤਮ ਊਤਮ ਬਾਣੀ ਹੋਈ ॥
man tan niramal niramal mat ūtam ūtam bānī hōī .
Their minds and bodies are immaculate, their intellect is immaculate and sublime. Their speech is sublime as well.
ਏਕੋ ਪੁਰਖੁ ਏਕੁ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੩॥
ēkō purakh ēk prabh jātā dūjā avar n kōī .3.
They realize the One Primal Being, the One Lord God. There is no other at all. ||3||
ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥
āpē karē karāē prabh āpē āpē nadar karēi .
God Himself is the Doer, and He Himself is the Cause of causes. He Himself bestows His Glance of Grace.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਾਤਾ ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸੇਵਾ ਸੁਰਤਿ ਸਮੇਇ ॥
man tan rātā gur kī bānī sēvā surat samēi .
My mind and body are imbued with the Word of the Guru's Bani. My consciousness is immersed in His service.
ਅੰਤਰਿ ਵਸਿਆ ਅਲਖ ਅਭੇਵਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਲਖਾਇ ॥
antar vasiā alakh abhēvā guramukh hōi lakhāi .
The Unseen and Inscrutable Lord dwells deep within. He is seen only by the Gurmukh.
ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਇ ॥੪॥੫॥
nānak jis bhāvai tis āpē dēvai bhāvai tivai chalāi .4.5.
O Nanak, He gives to whomever He pleases. According to the Pleasure of His Will, He leads the mortals on. ||4||5||