ਧਨਾਸਰੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧
dhanāsarī shant mahalā 4 ghar 1
Dhanaasaree, Chhant, Fourth Mehl, First House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik ōunkār satigur prasād .
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਜੀਉ ॥
har jīu kripā karē tā nām dhiāīai jīu .
When the Dear Lord grants His Grace, one meditates on the Naam, the Name of the Lord.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੁਭਾਇ ਸਹਜਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ਜੀਉ ॥
satigur milai subhāi sahaj gun gāīai jīu .
Meeting the True Guru, through loving faith and devotion, one intuitively sings the Glorious Praises of the Lord.
ਗੁਣ ਗਾਇ ਵਿਗਸੈ ਸਦਾ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾ ਆਪਿ ਸਾਚੇ ਭਾਵਏ ॥
gun gāi vigasai sadā anadin jā āp sāchē bhāvaē .
Singing His Glorious Praises continually, night and day, one blossoms forth, when it is pleasing to the True Lord.
ਅਹੰਕਾਰੁ ਹਉਮੈ ਤਜੈ ਮਾਇਆ ਸਹਜਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਏ ॥
ahankār haumai tajai māiā sahaj nām samāvaē .
Egotism, self-conceit and Maya are forsaken, and he is intuitively absorbed into the Naam.
ਆਪਿ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੋਈ ਆਪਿ ਦੇਇ ਤ ਪਾਈਐ ॥
āp karatā karē sōī āp dēi t pāīai .
The Creator Himself acts; when He gives, then we receive.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਜੀਉ ॥੧॥
har jīu kripā karē tā nām dhiāīai jīu .1.
When the Dear Lord grants His Grace, we meditate on the Naam. ||1||
ਅੰਦਰਿ ਸਾਚਾ ਨੇਹੁ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰੈ ਜੀਉ ॥
andar sāchā nēh pūrē satigurai jīu .
Deep within, I feel true love for the Perfect True Guru.
ਹਉ ਤਿਸੁ ਸੇਵੀ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਮੈ ਕਦੇ ਨ ਵੀਸਰੈ ਜੀਉ ॥
hau tis sēvī din rāt mai kadē n vīsarai jīu .
I serve Him day and night; I never forget Him.
ਕਦੇ ਨ ਵਿਸਾਰੀ ਅਨਦਿਨੁ ਸਮ੍ਹਾਰੀ ਜਾ ਨਾਮੁ ਲਈ ਤਾ ਜੀਵਾ ॥
kadē n visārī anadin samhārī jā nām laī tā jīvā .
I never forget Him; I remember Him night and day. When I chant the Naam, then I live.
ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣੀ ਤ ਇਹੁ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਾ ॥
sravanī sunī t ih man tripatai guramukh anmrit pīvā .
With my ears, I hear about Him, and my mind is satisfied. As Gurmukh, I drink in the Ambrosial Nectar.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਅਨਦਿਨੁ ਬਿਬੇਕ ਬੁਧਿ ਬਿਚਰੈ ॥
nadar karē tā satigur mēlē anadin bibēk budh bicharai .
If He bestows His Glance of Grace, then I shall meet the True Guru; my discriminating intellect would contemplate Him, night and day.
ਅੰਦਰਿ ਸਾਚਾ ਨੇਹੁ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰੈ ॥੨॥
andar sāchā nēh pūrē satigurai .2.
Deep within, I feel true love for the Perfect True Guru. ||2||
ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਵਡਭਾਗਿ ਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਆਵਏ ਜੀਉ ॥
satasangat milai vadabhāg tā har ras āvaē jīu .
By great good fortune, one joins the Sat Sangat, the True Congregation; then, one comes to savor the subtle essence of the Lord.
ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ਤ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਏ ਜੀਉ ॥
anadin rahai liv lāi t sahaj samāvaē jīu .
Night and day, he remains lovingly focused on the Lord; he merges in celestial peace.
ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ਤਾ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਸਦਾ ਅਤੀਤੁ ਬੈਰਾਗੀ ॥
sahaj samāvai tā har man bhāvai sadā atīt bairāgī .
Merging in celestial peace, he becomes pleasing to the Lord's Mind; he remains forever unattached and untouched.
ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਸੋਭਾ ਜਗ ਅੰਤਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥
halat palat sōbhā jag antar rām nām liv lāgī .
He receives honor in this world and the next, lovingly focused on the Lord's Name.
ਹਰਖ ਸੋਗ ਦੁਹਾ ਤੇ ਮੁਕਤਾ ਜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰੇ ਸੁ ਭਾਵਏ ॥
harakh sōg duhā tē mukatā jō prabh karē s bhāvaē .
He is liberated from both pleasure and pain; he is pleased by whatever God does.
ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਵਡਭਾਗਿ ਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਆਵਏ ਜੀਉ ॥੩॥
satasangat milai vadabhāg tā har ras āvaē jīu .3.
By great good fortune, one joins the Sat Sangat, the True Congregation, and then, one comes to savor the subtle essence of the Lord. ||3||
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਹੋਇ ਮਨਮੁਖ ਜਮਿ ਜੋਹਿਆ ਜੀਉ ॥
dūjai bhāi dukh hōi manamukh jam jōhiā jīu .
In the love of duality, there is pain and suffering; the Messenger of Death eyes the self-willed manmukhs.
ਹਾਇ ਹਾਇ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਮਾਇਆ ਦੁਖਿ ਮੋਹਿਆ ਜੀਉ ॥
hāi hāi karē din rāt māiā dukh mōhiā jīu .
They cry and howl, day and night, caught by the pain of Maya.
ਮਾਇਆ ਦੁਖਿ ਮੋਹਿਆ ਹਉਮੈ ਰੋਹਿਆ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤ ਵਿਹਾਵਏ ॥
māiā dukh mōhiā haumai rōhiā mērī mērī karat vihāvaē .
Caught by the pain of Maya, provoked by his ego, he passes his life crying out, "Mine, mine!".
ਜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਦੇਇ ਤਿਸੁ ਚੇਤੈ ਨਾਹੀ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਵਏ ॥
jō prabh dēi tis chētai nāhī ant gaiā pashutāvaē .
He does not remember God, the Giver, and in the end, he departs regretting and repenting.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਸਾਥਿ ਨ ਚਾਲੈ ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਮਾਇਆ ਧੋਹਿਆ ॥
bin nāvai kō sāth n chālai putr kalatr māiā dhōhiā .
Without the Name, nothing shall go along with him; not his children, spouse or the enticements of Maya.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਹੋਇ ਮਨਮੁਖਿ ਜਮਿ ਜੋਹਿਆ ਜੀਉ ॥੪॥
dūjai bhāi dukh hōi manamukh jam jōhiā jīu .4.
In the love of duality, there is pain and suffering; the Messenger of Death eyes the self-willed manmukhs. ||4||
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਮਹਲੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਜੀਉ ॥
kar kirapā lēh milāi mahal har pāiā jīu .
Granting His Grace, the Lord has merged me with Himself; I have found the Mansion of the Lord's Presence.
ਸਦਾ ਰਹੈ ਕਰ ਜੋੜਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ਜੀਉ ॥
sadā rahai kar jōr prabh man bhāiā jīu .
I remain standing with my palms pressed together; I have become pleasing to God's Mind.
ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਤਾ ਹੁਕਮਿ ਸਮਾਵੈ ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
prabh man bhāvai tā hukam samāvai hukam mann sukh pāiā .
When one is pleasing to God's Mind, then he merges in the Hukam of the Lord's Command; surrendering to His Hukam, he finds peace.
ਅਨਦਿਨੁ ਜਪਤ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਸਹਜੇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥
anadin japat rahai din rātī sahajē nām dhiāiā .
Night and day, he chants the Lord's Name, day and night; intuitively, naturally, he meditates on the Naam, the Name of the Lord.
ਨਾਮੋ ਨਾਮੁ ਮਿਲੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਵਏ ॥
nāmō nām milī vadiāī nānak nām man bhāvaē .
Through the Naam, the glorious greatness of the Naam is obtained; the Naam is pleasing to Nanak's mind.
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਮਹਲੁ ਹਰਿ ਪਾਵਏ ਜੀਉ ॥੫॥੧॥
kar kirapā lēh milāi mahal har pāvaē jīu .5.1.
Granting His Grace, the Lord has merged me with Himself; I have found the Mansion of the Lord's Presence. ||5||1||