ਧੰਧਾ ਕਰਤਿਆ ਨਿਹਫਲੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਨ ਵਸਾਇਆ ॥
dhandhā karatiā nihaphal janam gavāiā sukhadātā man n vasāiā .
Involved in worldly affairs, he wastes his life in vain; the peace-giving Lord does not come to abide in his mind.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਤਿਨਾ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥
nānak nām tinā kau miliā jin kau dhur likh pāiā .1.
O Nanak, they alone obtain the Name, who have such pre-ordained destiny. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 .
Third Mehl:
ਘਰ ਹੀ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਭਰਪੂਰੁ ਹੈ ਮਨਮੁਖਾ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
ghar hī mah anmrit bharapūr hai manamukhā sād n pāiā .
The home within is filled with Ambrosial Nectar, but the self-willed manmukh does not get to taste it.
ਜਿਉ ਕਸਤੂਰੀ ਮਿਰਗੁ ਨ ਜਾਣੈ ਭ੍ਰਮਦਾ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥
jiu kasatūrī mirag n jānai bhramadā bharam bhulāiā .
He is like the deer, who does not recognize its own musk-scent; it wanders around, deluded by doubt.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਜਿ ਬਿਖੁ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇਆ ॥
anmrit taj bikh sangrahai karatai āp khuāiā .
The manmukh forsakes the Ambrosial Nectar, and instead gathers poison; the Creator Himself has fooled him.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੇ ਸੋਝੀ ਪਈ ਤਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥
guramukh viralē sōjhī paī tinā andar braham dikhāiā .
How rare are the Gurmukhs, who obtain this understanding; they behold the Lord God within themselves.
ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇਆ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ॥
tan man sītal hōiā rasanā har sād āiā .
Their minds and bodies are cooled and soothed, and their tongues enjoy the sublime taste of the Lord.
ਸਬਦੇ ਹੀ ਨਾਉ ਊਪਜੈ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥
sabadē hī nāu ūpajai sabadē mēl milāiā .
Through the Word of the Shabad, the Name wells up; through the Shabad, we are united in the Lord's Union.
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਉਰਾਨਾ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
bin sabadai sabh jag baurānā birathā janam gavāiā .
Without the Shabad, the whole world is insane, and it loses its life in vain.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੋ ਸਬਦੁ ਹੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ॥੨॥
anmrit ēkō sabad hai nānak guramukh pāiā .2.
The Shabad alone is Ambrosial Nectar; O Nanak, the Gurmukhs obtain it. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurī .
Pauree:
ਸੋ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਕਹੁ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਪਾਈਐ ॥
sō har purakh aganm hai kah kit bidh pāīai .
The Lord God is inaccessible; tell me, how can we find Him?
ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖ ਅਦ੍ਰਿਸਟੁ ਕਹੁ ਜਨ ਕਿਉ ਧਿਆਈਐ ॥
tis rūp n rēkh adrisat kah jan kiu dhiāīai .
He has no form or feature, and He cannot be seen; tell me, how can we meditate on Him?
ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹਰਿ ਅਗਮੁ ਕਿਆ ਕਹਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥
nirankār niranjan har agam kiā kah gun gāīai .
The Lord is formless, immaculate and inaccessible; which of His Virtues should we speak of and sing?
ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਆਪਿ ਸੁ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਈਐ ॥
jis āp bujhāē āp s har mārag pāīai .
They alone walk on the Lord's Path, whom the Lord Himself instructs.
ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਵੇਖਾਲਿਆ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਪਾਈਐ ॥੪॥
gur pūrai vēkhāliā gur sēvā pāīai .4.
The Perfect Guru has revealed Him to me; serving the Guru, He is found. ||4||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salōk mah 3 .
Shalok, Third Mehl:
ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਜਿਨਿ ਵਿਣੁ ਦੰਤਾ ਜਗੁ ਖਾਇਆ ॥
māiā mamatā mōhanī jin vin dantā jag khāiā .
The love of Maya is enticing; without teeth, it has eaten up the world.
ਮਨਮੁਖ ਖਾਧੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਿਨੀ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥
manamukh khādhē guramukh ubarē jinī sach nām chit lāiā .
The self-willed manmukhs are eaten away, while the Gurmukhs are saved; they focus their consciousness on the True Name.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਗੁ ਕਮਲਾ ਫਿਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ॥
bin nāvai jag kamalā phirai guramukh nadarī āiā .
Without the Name, the world wanders around insane; the Gurmukhs come to see this.