ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salōk mah 3 .
Shalok, Third Mehl:
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਦਾਧੀ ਜਲਿ ਮੁਈ ਜਲਿ ਜਲਿ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥
trisanā dādhī jal muī jal jal karē pukār .
Consumed by desires, the world is burning and dying; burning and burning, it cries out.
ਸਤਿਗੁਰ ਸੀਤਲ ਜੇ ਮਿਲੈ ਫਿਰਿ ਜਲੈ ਨ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ॥
satigur sītal jē milai phir jalai n dūjī vār .
But if it meets with the cooling and soothing True Guru, it does not burn any longer.
ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਿਰਭਉ ਕੋ ਨਹੀ ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥੧॥
nānak vin nāvai nirabhau kō nahī jichar sabad n karē vīchār .1.
O Nanak, without the Name, and without contemplating the Word of the Shabad, no one becomes fearless. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 .
Third Mehl:
ਭੇਖੀ ਅਗਨਿ ਨ ਬੁਝਈ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
bhēkhī agan n bujhaī chintā hai man māh .
Wearing ceremonial robes, the fire is not quenched, and the mind is filled with anxiety.
ਵਰਮੀ ਮਾਰੀ ਸਾਪੁ ਨ ਮਰੈ ਤਿਉ ਨਿਗੁਰੇ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥
varamī mārī sāp n marai tiu nigurē karam kamāh .
Destroying the snake's hole, the snake is not killed; it is just like doing deeds without a Guru.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਸੇਵੀਐ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
satigur dātā sēvīai sabad vasai man āi .
Serving the Giver, the True Guru, the Shabad comes to abide in the mind.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਂਤਿ ਹੋਇ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਇ ॥
man tan sītal sānht hōi trisanā agan bujhāi .
The mind and body are cooled and soothed; peace ensues, and the fire of desire is quenched.
ਸੁਖਾ ਸਿਰਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਜਾ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
sukhā sir sadā sukh hōi jā vichah āp gavāi .
The supreme comforts and lasting peace are obtained, when one eradicates ego from within.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਦਾਸੀ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
guramukh udāsī sō karē j sach rahai liv lāi .
He alone becomes a detached Gurmukh, who lovingly focuses his consciousness on the True Lord.
ਚਿੰਤਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਜਾ ਆਘਾਇ ॥
chintā mūl n hōvaī har nām rajā āghāi .
Anxiety does not affect him at all; he is satisfied and satiated with the Name of the Lord.
ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਹ ਛੂਟੀਐ ਹਉਮੈ ਪਚਹਿ ਪਚਾਇ ॥੨॥
nānak nām binā nah shūtīai haumai pachah pachāi .2.
O Nanak, without the Naam, no one is saved; they are utterly ruined by egotism. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurī .
Pauree:
ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨੀ ਪਾਇਅੜੇ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ॥
jinī har har nām dhiāiā tinī pāiarē sarab sukhā .
Those who meditate on the Lord, Har, Har, obtain all peace and comforts.
ਸਭੁ ਜਨਮੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਕੀ ਮਨਿ ਲਾਗੀ ਭੁਖਾ ॥
sabh janam tinā kā saphal hai jin har kē nām kī man lāgī bhukhā .
Fruitful is the entire life of those, who hunger for the Name of the Lord in their minds.
ਜਿਨੀ ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਆਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਵਿਸਰਿ ਗਏ ਸਭਿ ਦੁਖਾ ॥
jinī gur kai bachan ārādhiā tin visar gaē sabh dukhā .
Those who worship the Lord in adoration, through the Word of the Guru's Shabad, forget all their pains and suffering.
ਤੇ ਸੰਤ ਭਲੇ ਗੁਰਸਿਖ ਹੈ ਜਿਨ ਨਾਹੀ ਚਿੰਤ ਪਰਾਈ ਚੁਖਾ ॥
tē sant bhalē gurasikh hai jin nāhī chint parāī chukhā .
Those Gursikhs are good Saints, who care for nothing other than the Lord.
ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਗੁਰੂ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲ ਹਰਿ ਲਾਗੇ ਮੁਖਾ ॥੬॥
dhan dhann tinā kā gurū hai jis anmrit phal har lāgē mukhā .6.
Blessed, blessed is their Guru, whose mouth tastes the Ambrosial Fruit of the Lord's Name. ||6||