ਦੁਖਿ ਲਗੈ ਘਰਿ ਘਰਿ ਫਿਰੈ ਅਗੈ ਦੂਣੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥
dukh lagai ghar ghar phirai agai dūnī milai sajāi .
Afflicted with pain, he wanders from house to house, and in the world hereafter, he receives double punishment.
ਅੰਦਰਿ ਸਹਜੁ ਨ ਆਇਓ ਸਹਜੇ ਹੀ ਲੈ ਖਾਇ ॥
andar sahaj n āiō sahajē hī lai khāi .
Peace does not come to his heart - he is not content to eat what comes his way.
ਮਨਹਠਿ ਜਿਸ ਤੇ ਮੰਗਣਾ ਲੈਣਾ ਦੁਖੁ ਮਨਾਇ ॥
manahath jis tē manganā lainā dukh manāi .
With his stubborn mind, he begs, and grabs, and annoys those who give.
ਇਸੁ ਭੇਖੈ ਥਾਵਹੁ ਗਿਰਹੋ ਭਲਾ ਜਿਥਹੁ ਕੋ ਵਰਸਾਇ ॥
is bhēkhai thāvah girahō bhalā jithah kō varasāi .
Instead of wearing these beggar's robes, it is better to be a householder, and give to others.
ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਤਿਨਾ ਸੋਝੀ ਪਈ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥
sabad ratē tinā sōjhī paī dūjai bharam bhulāi .
Those who are attuned to the Word of the Shabad, acquire understanding; the others wander, deluded by doubt.
ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਣਾ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥
paiai kirat kamāvanā kahanā kashū n jāi .
They act according to their past actions; it is useless to talk to them.
ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵਹਿ ਸੇ ਭਲੇ ਜਿਨ ਕੀ ਪਤਿ ਪਾਵਹਿ ਥਾਇ ॥੧॥
nānak jō tis bhāvah sē bhalē jin kī pat pāvah thāi .1.
O Nanak, those who are pleasing unto the Lord are good; He upholds their honor. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 .
Third Mehl:
ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥
satigur sēviai sadā sukh janam maran dukh jāi .
Serving the True Guru, one finds a lasting peace; the pains of birth and death are removed.
ਚਿੰਤਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਅਚਿੰਤੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
chintā mūl n hōvaī achint vasai man āi .
He is not troubled by anxiety, and the carefree Lord comes to dwell in the mind.
ਅੰਤਰਿ ਤੀਰਥੁ ਗਿਆਨੁ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥
antar tīrath giān hai satigur dīā bujhāi .
Deep within himself, is the sacred shrine of spiritual wisdom, revealed by the True Guru.
ਮੈਲੁ ਗਈ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਤੀਰਥਿ ਨਾਇ ॥
mail gaī man niramal hōā anmrit sar tīrath nāi .
His filth is removed, and his soul becomes immaculately pure, bathing in the sacred shrine, the pool of Ambrosial Nectar.
ਸਜਣ ਮਿਲੇ ਸਜਣਾ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥
sajan milē sajanā sachai sabad subhāi .
The friend meets with the True Friend, the Lord, through the love of the Shabad.
ਘਰ ਹੀ ਪਰਚਾ ਪਾਇਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥
ghar hī parachā pāiā jōtī jōt milāi .
Within the home of his own being, he finds the Divine Self, and his light blends with the Light.
ਪਾਖੰਡਿ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਛੋਡਈ ਲੈ ਜਾਸੀ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥
pākhand jamakāl n shōdaī lai jāsī pat gavāi .
The Messenger of Death does not leave the hypocrite; he is led away in dishonor.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥
nānak nām ratē sē ubarē sachē siu liv lāi .2.
O Nanak, those who are imbued with the Naam are saved; they are in love with the True Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurī .
Pauree:
ਤਿਤੁ ਜਾਇ ਬਹਹੁ ਸਤਸੰਗਤੀ ਜਿਥੈ ਹਰਿ ਕਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਬਿਲੋਈਐ ॥
tit jāi bahah satasangatī jithai har kā har nām bilōīai .
Go, and sit in the Sat Sangat, the True Congregation, where the Name of the Lord is churned.
ਸਹਜੇ ਹੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੇਹੁ ਹਰਿ ਤਤੁ ਨ ਖੋਈਐ ॥
sahajē hī har nām lēh har tat n khōīai .
In peace and poise, contemplate the Lord's Name - don't lose the essence of the Lord.
ਨਿਤ ਜਪਿਅਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਢੋਈਐ ॥
nit japiah har har dinas rāt har daragah dhōīai .
Chant the Name of the Lord, Har, Har, constantly, day and night, and you shall be accepted in the Court of the Lord.
ਸੋ ਪਾਏ ਪੂਰਾ ਸਤਗੁਰੂ ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲਿਲਾਟਿ ਲਿਖੋਈਐ ॥
sō pāē pūrā satagurū jis dhur masatak lilāt likhōīai .
He alone finds the Perfect True Guru, on whose forehead such a pre-ordained destiny is written.
ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕੰਉ ਸਭਿ ਨਮਸਕਾਰੁ ਕਰਹੁ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕੀ ਹਰਿ ਗਾਲ ਗਲੋਈਐ ॥੪॥
tis gur kanu sabh namasakār karah jin har kī har gāl galōīai .4.
Let everyone bow in worship to the Guru, who utters the sermon of the Lord. ||4||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salōk mah 3 .
Shalok, Third Mehl:
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਭੁਖ ਗਈ ਭੇਖੀ ਭੁਖ ਨ ਜਾਇ ॥
satigur miliai bhukh gaī bhēkhī bhukh n jāi .
Meeting with the True Guru, hunger departs; by wearing the robes of a beggar, hunger does not depart.