ਧੰਧਾ ਕਰਤਿਆ ਨਿਹਫਲੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਨ ਵਸਾਇਆ ॥
dhandhā karatiā nihaphal janam gavāiā sukhadātā man n vasāiā .
Involved in worldly affairs, he wastes his life in vain; the peace-giving Lord does not come to abide in his mind.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਤਿਨਾ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥
nānak nām tinā kau miliā jin kau dhur likh pāiā .1.
O Nanak, they alone obtain the Name, who have such pre-ordained destiny. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 .
Third Mehl:
ਘਰ ਹੀ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਭਰਪੂਰੁ ਹੈ ਮਨਮੁਖਾ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
ghar hī mah anmrit bharapūr hai manamukhā sād n pāiā .
The home within is filled with Ambrosial Nectar, but the self-willed manmukh does not get to taste it.
ਜਿਉ ਕਸਤੂਰੀ ਮਿਰਗੁ ਨ ਜਾਣੈ ਭ੍ਰਮਦਾ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥
jiu kasatūrī mirag n jānai bhramadā bharam bhulāiā .
He is like the deer, who does not recognize its own musk-scent; it wanders around, deluded by doubt.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਜਿ ਬਿਖੁ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇਆ ॥
anmrit taj bikh sangrahai karatai āp khuāiā .
The manmukh forsakes the Ambrosial Nectar, and instead gathers poison; the Creator Himself has fooled him.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੇ ਸੋਝੀ ਪਈ ਤਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥
guramukh viralē sōjhī paī tinā andar braham dikhāiā .
How rare are the Gurmukhs, who obtain this understanding; they behold the Lord God within themselves.
ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇਆ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ॥
tan man sītal hōiā rasanā har sād āiā .
Their minds and bodies are cooled and soothed, and their tongues enjoy the sublime taste of the Lord.
ਸਬਦੇ ਹੀ ਨਾਉ ਊਪਜੈ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥
sabadē hī nāu ūpajai sabadē mēl milāiā .
Through the Word of the Shabad, the Name wells up; through the Shabad, we are united in the Lord's Union.
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਉਰਾਨਾ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
bin sabadai sabh jag baurānā birathā janam gavāiā .
Without the Shabad, the whole world is insane, and it loses its life in vain.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੋ ਸਬਦੁ ਹੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ॥੨॥
anmrit ēkō sabad hai nānak guramukh pāiā .2.
The Shabad alone is Ambrosial Nectar; O Nanak, the Gurmukhs obtain it. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurī .
Pauree:
ਸੋ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਕਹੁ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਪਾਈਐ ॥
sō har purakh aganm hai kah kit bidh pāīai .
The Lord God is inaccessible; tell me, how can we find Him?
ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖ ਅਦ੍ਰਿਸਟੁ ਕਹੁ ਜਨ ਕਿਉ ਧਿਆਈਐ ॥
tis rūp n rēkh adrisat kah jan kiu dhiāīai .
He has no form or feature, and He cannot be seen; tell me, how can we meditate on Him?
ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹਰਿ ਅਗਮੁ ਕਿਆ ਕਹਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥
nirankār niranjan har agam kiā kah gun gāīai .
The Lord is formless, immaculate and inaccessible; which of His Virtues should we speak of and sing?
ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਆਪਿ ਸੁ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਈਐ ॥
jis āp bujhāē āp s har mārag pāīai .
They alone walk on the Lord's Path, whom the Lord Himself instructs.
ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਵੇਖਾਲਿਆ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਪਾਈਐ ॥੪॥
gur pūrai vēkhāliā gur sēvā pāīai .4.
The Perfect Guru has revealed Him to me; serving the Guru, He is found. ||4||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salōk mah 3 .
Shalok, Third Mehl:
ਜਿਉ ਤਨੁ ਕੋਲੂ ਪੀੜੀਐ ਰਤੁ ਨ ਭੋਰੀ ਡੇਹਿ ॥
jiu tan kōlū pīrīai rat n bhōrī dēh .
It is as if my body has been crushed in the oil-press, without yielding even a drop of blood;
ਜੀਉ ਵੰਞੈ ਚਉ ਖੰਨੀਐ ਸਚੇ ਸੰਦੜੈ ਨੇਹਿ ॥
jīu vanñai chau khannīai sachē sandarai nēh .
it is as if my soul has been cut apart into pieces for the sake of the Love of the True Lord;
ਨਾਨਕ ਮੇਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਰਾਤੀ ਅਤੈ ਡੇਹ ॥੧॥
nānak mēl n chukaī rātī atai dēh .1.
O Nanak, still, night and day, my Union with the Lord is not broken. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 .
Third Mehl:
ਸਜਣੁ ਮੈਡਾ ਰੰਗੁਲਾ ਰੰਗੁ ਲਾਏ ਮਨੁ ਲੇਇ ॥
sajan maidā rangulā rang lāē man lēi .
My Friend is so full of joy and love; He colors my mind with the color of His Love,
ਜਿਉ ਮਾਜੀਠੈ ਕਪੜੇ ਰੰਗੇ ਭੀ ਪਾਹੇਹਿ ॥
jiu mājīthai kaparē rangē bhī pāhēh .
like the fabric which is treated to retain the color of the dye.
ਨਾਨਕ ਰੰਗੁ ਨ ਉਤਰੈ ਬਿਆ ਨ ਲਗੈ ਕੇਹ ॥੨॥
nānak rang n utarai biā n lagai kēh .2.
O Nanak, this color does not depart, and no other color can be imparted to this fabric. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurī .
Pauree:
ਹਰਿ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਆਪਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਬੁਲਾਇਦਾ ॥
har āp varatai āp har āp bulāidā .
The Lord Himself is pervading everywhere; the Lord Himself causes us to chant His Name.
ਹਰਿ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਵਾਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਦਾ ॥
har āpē srisat savār sir dhandhai lāidā .
The Lord Himself created the creation; He commits all to their tasks.
ਇਕਨਾ ਭਗਤੀ ਲਾਇ ਇਕਿ ਆਪਿ ਖੁਆਇਦਾ ॥
ikanā bhagatī lāi ik āp khuāidā .
He engages some in devotional worship, and others, He causes to stray.
ਇਕਨਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇ ਇਕਿ ਉਝੜਿ ਪਾਇਦਾ ॥
ikanā mārag pāi ik ujhar pāidā .
He places some on the Path, while He leads others into the wilderness.
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੫॥
jan nānak nām dhiāē guramukh gun gāidā .5.
Servant Nanak meditates on the Naam, the Name of the Lord; as Gurmukh, he sings the Glorious Praises of the Lord. ||5||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salōk mah 3 .
Shalok, Third Mehl:
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੇ ਕੋ ਕਰੇ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
satigur kī sēvā saphal hai jē kō karē chit lāi .
Service to the True Guru is fruitful and rewarding, if one performs it with his mind focused on it.
ਮਨਿ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਵਣਾ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥
man chindiā phal pāvanā haumai vichah jāi .
The fruits of the mind's desires are obtained, and egotism departs from within.
ਬੰਧਨ ਤੋੜੈ ਮੁਕਤਿ ਹੋਇ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
bandhan tōrai mukat hōi sachē rahai samāi .
His bonds are broken, and he is liberated; he remains absorbed in the True Lord.
ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਅਲਭੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
is jag mah nām alabh hai guramukh vasai man āi .
It is so difficult to obtain the Naam in this world; it comes to dwell in the mind of the Gurmukh.
ਨਾਨਕ ਜੋ ਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੧॥
nānak jō gur sēvah āpanā hau tin balihārai jāu .1.
O Nanak, I am a sacrifice to one who serves his True Guru. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 .
Third Mehl:
ਮਨਮੁਖ ਮੰਨੁ ਅਜਿਤੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥
manamukh mann ajit hai dūjai lagai jāi .
The mind of the self-willed manmukh is so very stubborn; it is stuck in the love of duality.
ਤਿਸ ਨੋ ਸੁਖੁ ਸੁਪਨੈ ਨਹੀ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥
tis nō sukh supanai nahī dukhē dukh vihāi .
He does not find peace, even in dreams; he passes his life in misery and suffering.
ਘਰਿ ਘਰਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਥਕੇ ਸਿਧ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਇ ॥
ghar ghar par par pandit thakē sidh samādh lagāi .
The Pandits have grown weary of going door to door, reading and reciting their scriptures; the Siddhas have gone into their trances of Samaadhi.
ਇਹੁ ਮਨੁ ਵਸਿ ਨ ਆਵਈ ਥਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥
ih man vas n āvaī thakē karam kamāi .
This mind cannot be controlled; they are tired of performing religious rituals.
ਭੇਖਧਾਰੀ ਭੇਖ ਕਰਿ ਥਕੇ ਅਠਿਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਇ ॥
bhēkhadhārī bhēkh kar thakē athisath tīrath nāi .
The impersonators have grown weary of wearing false costumes, and bathing at the sixty-eight sacred shrines.