ਮਃ ੪ ॥
mah 4 .
Fourth Mehl:
ਜਿਨ ਕਉ ਆਪਿ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ਜਗਤੁ ਭੀ ਆਪੇ ਆਣਿ ਤਿਨ ਕਉ ਪੈਰੀ ਪਾਏ ॥
jin kau āp dēi vadiāī jagat bhī āpē ān tin kau pairī pāē .
The Lord Himself bestows glorious greatness; He Himself causes the world to come and fall at their feet.
ਡਰੀਐ ਤਾਂ ਜੇ ਕਿਛੁ ਆਪ ਦੂ ਕੀਚੈ ਸਭੁ ਕਰਤਾ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਵਧਾਏ ॥
darīai tānh jē kish āp dū kīchai sabh karatā āpanī kalā vadhāē .
We should only be afraid, if we try to do things by ourselves; the Creator is increasing His Power in every way.
ਦੇਖਹੁ ਭਾਈ ਏਹੁ ਅਖਾੜਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਚੇ ਕਾ ਜਿਨਿ ਆਪਣੈ ਜੋਰਿ ਸਭਿ ਆਣਿ ਨਿਵਾਏ ॥
dēkhah bhāī ēh akhārā har prītam sachē kā jin āpanai jōr sabh ān nivāē .
Behold, O Siblings of Destiny: this is the Arena of the Beloved True Lord; His power brings everyone to bow in humility.
ਆਪਣਿਆ ਭਗਤਾ ਕੀ ਰਖ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਨਿੰਦਕਾ ਦੁਸਟਾ ਕੇ ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਕਰਾਏ ॥
āpaniā bhagatā kī rakh karē har suāmī nindakā dusatā kē muh kālē karāē .
The Lord, our Lord and Master, preserves and protects His devotees; He blackens the faces of the slanderers and evil-doers.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਭਗਤਿ ਨਿਤ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥
satigur kī vadiāī nit charai savāī har kīrat bhagat nit āp karāē .
The glorious greatness of the True Guru increases day by day; the Lord inspires His devotees to continually sing the Kirtan of His Praises.
ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਗੁਰਸਿਖਹੁ ਹਰਿ ਕਰਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਘਰੀ ਵਸਾਏ ॥
anadin nām japah gurasikhah har karatā satigur gharī vasāē .
O GurSikhs, chant the Naam, the Name of the Lord, night and day; through the True Guru, the Creator Lord will come to dwell within the home of your inner being.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਤਿ ਸਤਿ ਕਰਿ ਜਾਣਹੁ ਗੁਰਸਿਖਹੁ ਹਰਿ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਮੁਹਹੁ ਕਢਾਏ ॥
satigur kī bānī sat sat kar jānah gurasikhah har karatā āp muhah kadhāē .
O GurSikhs, know that the Bani, the Word of the True Guru, is true, absolutely true. The Creator Lord Himself causes the Guru to chant it.
ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੇ ਮੁਹ ਉਜਲੇ ਕਰੇ ਹਰਿ ਪਿਆਰਾ ਗੁਰ ਕਾ ਜੈਕਾਰੁ ਸੰਸਾਰਿ ਸਭਤੁ ਕਰਾਏ ॥
gurasikhā kē muh ujalē karē har piārā gur kā jaikār sansār sabhat karāē .
The Beloved Lord makes the faces of His GurSikhs radiant; He makes the whole world applaud and acclaim the Guru.
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੀ ਹਰਿ ਪੈਜ ਰਖਾਏ ॥੨॥
jan nānak har kā dās hai har dāsan kī har paij rakhāē .2.
Servant Nanak is the slave of the Lord; the Lord Himself preserves the honor of His slave. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurī .
Pauree:
ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਿ ਹੈ ਸਚੁ ਸਾਹ ਹਮਾਰੇ ॥
tū sachā sāhib āp hai sach sāh hamārē .
O My True Lord and Master, You Yourself are my True Lord King.
ਸਚੁ ਪੂਜੀ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ਪ੍ਰਭ ਵਣਜਾਰੇ ਥਾਰੇ ॥
sach pūjī nām drirāi prabh vanajārē thārē .
Please, implant within me the true treasure of Your Name; O God, I am Your merchant.
ਸਚੁ ਸੇਵਹਿ ਸਚੁ ਵਣੰਜਿ ਲੈਹਿ ਗੁਣ ਕਥਹ ਨਿਰਾਰੇ ॥
sach sēvah sach vananj laih gun kathah nirārē .
I serve the True One, and deal in the True One; I chant Your Wondrous Praises.
ਸੇਵਕ ਭਾਇ ਸੇ ਜਨ ਮਿਲੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥
sēvak bhāi sē jan milē gur sabad savārē .
Those humble beings who serve the Lord with love meet Him; they are adorned with the Word of the Guru's Shabad.
ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਲਖਾਰੇ ॥੧੪॥
tū sachā sāhib alakh hai gur sabad lakhārē .14.
O my True Lord and Master, You are unknowable; through the Word of the Guru's Shabad, You are known. ||14||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salōk mah 4 .
Shalok, Fourth Mehl:
ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਤਾਤਿ ਪਰਾਈ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਦਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵੀ ਭਲਾ ॥
jis andar tāt parāī hōvai tis dā kadē n hōvī bhalā .
One whose heart is filled with jealousy of others, never comes to any good.
ਓਸ ਦੈ ਆਖਿਐ ਕੋਈ ਨ ਲਗੈ ਨਿਤ ਓਜਾੜੀ ਪੂਕਾਰੇ ਖਲਾ ॥
ōs dai ākhiai kōī n lagai nit ōjārī pūkārē khalā .
No one pays any attention to what he says; he is just a fool, crying out endlessly in the wilderness.
ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਚੁਗਲੀ ਚੁਗਲੋ ਵਜੈ ਕੀਤਾ ਕਰਤਿਆ ਓਸ ਦਾ ਸਭੁ ਗਇਆ ॥
jis andar chugalī chugalō vajai kītā karatiā ōs dā sabh gaiā .
One whose heart is filled with malicious gossip, is known as a malicious gossip; everything he does is in vain.
ਨਿਤ ਚੁਗਲੀ ਕਰੇ ਅਣਹੋਦੀ ਪਰਾਈ ਮੁਹੁ ਕਢਿ ਨ ਸਕੈ ਓਸ ਦਾ ਕਾਲਾ ਭਇਆ ॥
nit chugalī karē anahōdī parāī muh kadh n sakai ōs dā kālā bhaiā .
Night and day, he continually gossips about others; his face has been blackened, and he cannot show it to anyone.
ਕਰਮ ਧਰਤੀ ਸਰੀਰੁ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚਿ ਜੇਹਾ ਕੋ ਬੀਜੇ ਤੇਹਾ ਕੋ ਖਾਏ ॥
karam dharatī sarīr kalijug vich jēhā kō bījē tēhā kō khāē .
The body is the field of action, in this Dark Age of Kali Yuga; as you plant, so shall you harvest.
ਗਲਾ ਉਪਰਿ ਤਪਾਵਸੁ ਨ ਹੋਈ ਵਿਸੁ ਖਾਧੀ ਤਤਕਾਲ ਮਰਿ ਜਾਏ ॥
galā upar tapāvas n hōī vis khādhī tatakāl mar jāē .
Justice is not passed on mere words; if someone eats poison, he dies.
ਭਾਈ ਵੇਖਹੁ ਨਿਆਉ ਸਚੁ ਕਰਤੇ ਕਾ ਜੇਹਾ ਕੋਈ ਕਰੇ ਤੇਹਾ ਕੋਈ ਪਾਏ ॥
bhāī vēkhah niāu sach karatē kā jēhā kōī karē tēhā kōī pāē .
O Siblings of Destiny, behold the justice of the True Creator; as people act, so they are rewarded.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਸਭ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ਹਰਿ ਦਰ ਕੀਆ ਬਾਤਾ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥੧॥
jan nānak kau sabh sōjhī pāī har dar kīā bātā ākh sunāē .1.
The Lord has bestowed total understanding upon servant Nanak; he speaks and proclaims the words of the Lord's Court. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mah 4 .
Fourth Mehl:
ਹੋਦੈ ਪਰਤਖਿ ਗੁਰੂ ਜੋ ਵਿਛੁੜੇ ਤਿਨ ਕਉ ਦਰਿ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ॥
hōdai paratakh gurū jō vishurē tin kau dar dhōī nāhī .
Those who separate themselves from the Guru, in spite of His Constant Presence - they find no place of rest in the Court of the Lord.
ਕੋਈ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਤਿਨ ਨਿੰਦਕਾ ਮੁਹ ਫਿਕੇ ਥੁਕ ਥੁਕ ਮੁਹਿ ਪਾਹੀ ॥
kōī jāi milai tin nindakā muh phikē thuk thuk muh pāhī .
If someone goes to meet with those dull-faced slanderers, he will find their faces covered with spit.
ਜੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਫਿਟਕੇ ਸੇ ਸਭ ਜਗਤਿ ਫਿਟਕੇ ਨਿਤ ਭੰਭਲ ਭੂਸੇ ਖਾਹੀ ॥
jō satigur phitakē sē sabh jagat phitakē nit bhanbhal bhūsē khāhī .
Those who are cursed by the True Guru, are cursed by all the world. They wander around endlessly.
ਜਿਨ ਗੁਰੁ ਗੋਪਿਆ ਆਪਣਾ ਸੇ ਲੈਦੇ ਢਹਾ ਫਿਰਾਹੀ ॥
jin gur gōpiā āpanā sē laidē dhahā phirāhī .
Those who do not publicly affirm their Guru wander around, moaning and groaning.
ਤਿਨ ਕੀ ਭੁਖ ਕਦੇ ਨ ਉਤਰੈ ਨਿਤ ਭੁਖਾ ਭੁਖ ਕੂਕਾਹੀ ॥
tin kī bhukh kadē n utarai nit bhukhā bhukh kūkāhī .
Their hunger shall never depart; afflicted by constant hunger, they cry out in pain.
ਓਨਾ ਦਾ ਆਖਿਆ ਕੋ ਨ ਸੁਣੈ ਨਿਤ ਹਉਲੇ ਹਉਲਿ ਮਰਾਹੀ ॥
ōnā dā ākhiā kō n sunai nit haulē haul marāhī .
No one hears what they have to say; they live in constant fear and terror, until they finally die.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵੇਖਿ ਨ ਸਕਨੀ ਓਨਾ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਥਾਉ ਨਾਹੀ ॥
satigur kī vadiāī vēkh n sakanī ōnā agai pishai thāu nāhī .
They cannot bear the glorious greatness of the True Guru, and they find no place of rest, here or hereafter.
ਜੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਾਰੇ ਤਿਨ ਜਾਇ ਮਿਲਹਿ ਰਹਦੀ ਖੁਹਦੀ ਸਭ ਪਤਿ ਗਵਾਹੀ ॥
jō satigur mārē tin jāi milah rahadī khuhadī sabh pat gavāhī .
Those who go out to meet with those who have been cursed by the True Guru, lose all remnants of their honor.