ਬਨ ਫੂਲੇ ਮੰਝ ਬਾਰਿ ਮੈ ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਬਾਹੁੜੈ ॥
ban phūlē manjh bār mai pir ghar bāhurai .
The forest is blossoming in front of my door; if only my Beloved would return to my home!
ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਧਨ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਬਿਰਹਿ ਬਿਰੋਧ ਤਨੁ ਛੀਜੈ ॥
pir ghar nahī āvai dhan kiu sukh pāvai birah birōdh tan shījai .
If her Husband Lord does not return home, how can the soul-bride find peace? Her body is wasting away with the sorrow of separation.
ਕੋਕਿਲ ਅੰਬਿ ਸੁਹਾਵੀ ਬੋਲੈ ਕਿਉ ਦੁਖੁ ਅੰਕਿ ਸਹੀਜੈ ॥
kōkil anb suhāvī bōlai kiu dukh ank sahījai .
The beautiful song-bird sings, perched on the mango tree; but how can I endure the pain in the depths of my being?
ਭਵਰੁ ਭਵੰਤਾ ਫੂਲੀ ਡਾਲੀ ਕਿਉ ਜੀਵਾ ਮਰੁ ਮਾਏ ॥
bhavar bhavantā phūlī dālī kiu jīvā mar māē .
The bumble bee is buzzing around the flowering branches; but how can I survive? I am dying, O my mother!
ਨਾਨਕ ਚੇਤਿ ਸਹਜਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਜੇ ਹਰਿ ਵਰੁ ਘਰਿ ਧਨ ਪਾਏ ॥੫॥
nānak chēt sahaj sukh pāvai jē har var ghar dhan pāē .5.
O Nanak, in Chayt, peace is easily obtained, if the soul-bride obtains the Lord as her Husband, within the home of her own heart. ||5||
ਵੈਸਾਖੁ ਭਲਾ ਸਾਖਾ ਵੇਸ ਕਰੇ ॥
vaisākh bhalā sākhā vēs karē .
Baisakhi is so pleasant; the branches blossom with new leaves.
ਧਨ ਦੇਖੈ ਹਰਿ ਦੁਆਰਿ ਆਵਹੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ॥
dhan dēkhai har duār āvah daiā karē .
The soul-bride yearns to see the Lord at her door. Come, O Lord, and take pity on me!
ਘਰਿ ਆਉ ਪਿਆਰੇ ਦੁਤਰ ਤਾਰੇ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਢੁ ਨ ਮੋਲੋ ॥
ghar āu piārē dutar tārē tudh bin adh n mōlō .
Please come home, O my Beloved; carry me across the treacherous world-ocean. Without You, I am not worth even a shell.
ਕੀਮਤਿ ਕਉਣ ਕਰੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾਂ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਵੈ ਢੋਲੋ ॥
kīmat kaun karē tudh bhāvānh dēkh dikhāvai dhōlō .
Who can estimate my worth, if I am pleasing to You? I see You, and inspire others to see You, O my Love.
ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਨਾ ਅੰਤਰਿ ਮਾਨਾ ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਪਛਾਨਾ ॥
dūr n jānā antar mānā har kā mahal pashānā .
I know that You are not far away; I believe that You are deep within me, and I realize Your Presence.
ਨਾਨਕ ਵੈਸਾਖੀਂ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਵੈ ਸੁਰਤਿ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਾ ॥੬॥
nānak vaisākhīnh prabh pāvai surat sabad man mānā .6.
O Nanak, finding God in Baisakhi, the consciousness is filled with the Word of the Shabad, and the mind comes to believe. ||6||
ਮਾਹੁ ਜੇਠੁ ਭਲਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ॥
māh jēth bhalā prītam kiu bisarai .
The month of Jayt'h is so sublime. How could I forget my Beloved?
ਥਲ ਤਾਪਹਿ ਸਰ ਭਾਰ ਸਾ ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੈ ॥
thal tāpah sar bhār sā dhan binau karai .
The earth burns like a furnace, and the soul-bride offers her prayer.
ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਾ ॥
dhan binau karēdī gun sārēdī gun sārī prabh bhāvā .
The bride offers her prayer, and sings His Glorious Praises; singing His Praises, she becomes pleasing to God.
ਸਾਚੈ ਮਹਲਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ਆਵਣ ਦੇਹਿ ਤ ਆਵਾ ॥
sāchai mahal rahai bairāgī āvan dēh t āvā .
The Unattached Lord dwells in His true mansion. If He allows me, then I will come to Him.
ਨਿਮਾਣੀ ਨਿਤਾਣੀ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਪਾਵੈ ਸੁਖ ਮਹਲੀ ॥
nimānī nitānī har bin kiu pāvai sukh mahalī .
The bride is dishonored and powerless; how will she find peace without her Lord?
ਨਾਨਕ ਜੇਠਿ ਜਾਣੈ ਤਿਸੁ ਜੈਸੀ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਗੁਣ ਗਹਿਲੀ ॥੭॥
nānak jēth jānai tis jaisī karam milai gun gahilī .7.
O Nanak, in Jayt'h, she who knows her Lord becomes just like Him; grasping virtue, she meets with the Merciful Lord. ||7||
ਆਸਾੜੁ ਭਲਾ ਸੂਰਜੁ ਗਗਨਿ ਤਪੈ ॥
āsār bhalā sūraj gagan tapai .
The month of Aasaarh is good; the sun blazes in the sky.
ਧਰਤੀ ਦੂਖ ਸਹੈ ਸੋਖੈ ਅਗਨਿ ਭਖੈ ॥
dharatī dūkh sahai sōkhai agan bhakhai .
The earth suffers in pain, parched and roasted in the fire.
ਅਗਨਿ ਰਸੁ ਸੋਖੈ ਮਰੀਐ ਧੋਖੈ ਭੀ ਸੋ ਕਿਰਤੁ ਨ ਹਾਰੇ ॥
agan ras sōkhai marīai dhōkhai bhī sō kirat n hārē .
The fire dries up the moisture, and she dies in agony. But even then, the sun does not grow tired.
ਰਥੁ ਫਿਰੈ ਛਾਇਆ ਧਨ ਤਾਕੈ ਟੀਡੁ ਲਵੈ ਮੰਝਿ ਬਾਰੇ ॥
rath phirai shāiā dhan tākai tīd lavai manjh bārē .
His chariot moves on, and the soul-bride seeks shade; the crickets are chirping in the forest.
ਅਵਗਣ ਬਾਧਿ ਚਲੀ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ਸੁਖੁ ਤਿਸੁ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥
avagan bādh chalī dukh āgai sukh tis sāch samālē .
She ties up her bundle of faults and demerits, and suffers in the world hereafter. But dwelling on the True Lord, she finds peace.
ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਇਹੁ ਮਨੁ ਦੀਆ ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਪ੍ਰਭ ਨਾਲੇ ॥੮॥
nānak jis nō ih man dīā maran jīvan prabh nālē .8.
O Nanak, I have given this mind to Him; death and life rest with God. ||8||
ਸਾਵਣਿ ਸਰਸ ਮਨਾ ਘਣ ਵਰਸਹਿ ਰੁਤਿ ਆਏ ॥
sāvan saras manā ghan varasah rut āē .
In Saawan, be happy, O my mind. The rainy season has come, and the clouds have burst into showers.
ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਹੁ ਭਾਵੈ ਪਿਰ ਪਰਦੇਸਿ ਸਿਧਾਏ ॥
mai man tan sah bhāvai pir paradēs sidhāē .
My mind and body are pleased by my Lord, but my Beloved has gone away.
ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਮਰੀਐ ਹਾਵੈ ਦਾਮਨਿ ਚਮਕਿ ਡਰਾਏ ॥
pir ghar nahī āvai marīai hāvai dāman chamak darāē .
My Beloved has not come home, and I am dying of the sorrow of separation. The lightning flashes, and I am scared.
ਸੇਜ ਇਕੇਲੀ ਖਰੀ ਦੁਹੇਲੀ ਮਰਣੁ ਭਇਆ ਦੁਖੁ ਮਾਏ ॥
sēj ikēlī kharī duhēlī maran bhaiā dukh māē .
My bed is lonely, and I am suffering in agony. I am dying in pain, O my mother!
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਨੀਦ ਭੂਖ ਕਹੁ ਕੈਸੀ ਕਾਪੜੁ ਤਨਿ ਨ ਸੁਖਾਵਏ ॥
har bin nīd bhūkh kah kaisī kāpar tan n sukhāvaē .
Tell me - without the Lord, how can I sleep, or feel hungry? My clothes give no comfort to my body.
ਨਾਨਕ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਕੰਤੀ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵਏ ॥੯॥
nānak sā sōhāgan kantī pir kai ank samāvaē .9.
O Nanak, she alone is a happy soul-bride, who merges in the Being of her Beloved Husband Lord. ||9||
ਭਾਦਉ ਭਰਮਿ ਭੁਲੀ ਭਰਿ ਜੋਬਨਿ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥
bhādau bharam bhulī bhar jōban pashutānī .
In Bhaadon, the young woman is confused by doubt; later, she regrets and repents.
ਜਲ ਥਲ ਨੀਰਿ ਭਰੇ ਬਰਸ ਰੁਤੇ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀ ॥
jal thal nīr bharē baras rutē rang mānī .
The lakes and fields are overflowing with water; the rainy season has come - the time to celebrate!
ਬਰਸੈ ਨਿਸਿ ਕਾਲੀ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਬਾਲੀ ਦਾਦਰ ਮੋਰ ਲਵੰਤੇ ॥
barasai nis kālī kiu sukh bālī dādar mōr lavantē .
In the dark of night it rains; how can the young bride find peace? The frogs and peacocks send out their noisy calls.
ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਚਵੈ ਬਬੀਹਾ ਬੋਲੇ ਭੁਇਅੰਗਮ ਫਿਰਹਿ ਡਸੰਤੇ ॥
priu priu chavai babīhā bōlē bhuiangam phirah dasantē .
Pri-o! Pri-o! Beloved! Beloved! cries the rainbird, while the snakes slither around, biting.
ਮਛਰ ਡੰਗ ਸਾਇਰ ਭਰ ਸੁਭਰ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥
mashar dang sāir bhar subhar bin har kiu sukh pāīai .
The mosquitoes bite and sting, and the ponds are filled to overflowing; without the Lord, how can she find peace?
ਨਾਨਕ ਪੂਛਿ ਚਲਉ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਜਹ ਪ੍ਰਭੁ ਤਹ ਹੀ ਜਾਈਐ ॥੧੦॥
nānak pūsh chalau gur apunē jah prabh tah hī jāīai .10.
O Nanak, I will go and ask my Guru; wherever God is, there I will go. ||10||
ਅਸੁਨਿ ਆਉ ਪਿਰਾ ਸਾ ਧਨ ਝੂਰਿ ਮੁਈ ॥
asun āu pirā sā dhan jhūr muī .
In Assu, come, my Beloved; the soul-bride is grieving to death.
ਤਾ ਮਿਲੀਐ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਈ ॥
tā milīai prabh mēlē dūjai bhāi khuī .
She can only meet Him, when God leads her to meet Him; she is ruined by the love of duality.
ਝੂਠਿ ਵਿਗੁਤੀ ਤਾ ਪਿਰ ਮੁਤੀ ਕੁਕਹ ਕਾਹ ਸਿ ਫੁਲੇ ॥
jhūth vigutī tā pir mutī kukah kāh s phulē .
If she is plundered by falsehood, then her Beloved forsakes her. Then, the white flowers of old age blossom in my hair.