ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥
gaurī kabīr jī .
Gauree, Kabeer Jee:
ਉਪਜੈ ਨਿਪਜੈ ਨਿਪਜਿ ਸਮਾਈ ॥
upajai nipajai nipaj samāī .
We are born, and we grow, and having grown, we pass away.
ਨੈਨਹ ਦੇਖਤ ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਾਈ ॥੧॥
nainah dēkhat ih jag jāī .1.
Before our very eyes, this world is passing away. ||1||
ਲਾਜ ਨ ਮਰਹੁ ਕਹਹੁ ਘਰੁ ਮੇਰਾ ॥
lāj n marah kahah ghar mērā .
How can you not die of shame, claiming, "This world is mine"?
ਅੰਤ ਕੀ ਬਾਰ ਨਹੀ ਕਛੁ ਤੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ant kī bār nahī kash tērā .1. rahāu .
At the very last moment, nothing is yours. ||1||Pause||
ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਕਾਇਆ ਪਾਲੀ ॥
anik jatan kar kāiā pālī .
Trying various methods, you cherish your body,
ਮਰਤੀ ਬਾਰ ਅਗਨਿ ਸੰਗਿ ਜਾਲੀ ॥੨॥
maratī bār agan sang jālī .2.
but at the time of death, it is burned in the fire. ||2||
ਚੋਆ ਚੰਦਨੁ ਮਰਦਨ ਅੰਗਾ ॥
chōā chandan maradan angā .
You apply sandalwood oil to your limbs,
ਸੋ ਤਨੁ ਜਲੈ ਕਾਠ ਕੈ ਸੰਗਾ ॥੩॥
sō tan jalai kāth kai sangā .3.
but that body is burned with the firewood. ||3||
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਗੁਨੀਆ ॥
kah kabīr sunah rē gunīā .
Says Kabeer, listen, O virtuous people:
ਬਿਨਸੈਗੋ ਰੂਪੁ ਦੇਖੈ ਸਭ ਦੁਨੀਆ ॥੪॥੧੧॥
binasaigō rūp dēkhai sabh dunīā .4.11.
your beauty shall vanish, as the whole world watches. ||4||11||